လက္ထပ္ၾကဖို႔ ၁၄ရက္အလို
လက္ထပ္ဖို႔၁၄ရက္အလိုမွာ က်ေနာ္ခ်စ္ခဲ့
တဲ့မိန္းမနဲ႔က်ေနာ္နဲ႔ လမ္းခြဲခဲ့တာပဲ။ ဒီကိစၥဟာ ဆန္းတယ္ဆိုလည္းဟုတ္ပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ ေလာကမွာ ဒီလိုကိစၥေတြ အရင္ကလည္း အမ်ားႀကီးရွိခဲ့မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ တကယ္တမ္းမၾကံဳဖူးေသးတဲ့လူတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ အရွိန္နဲ႔ေမာင္းလာတဲ့ကားတစ္စင္းကို ဘရိတ္ေဆာင့္အုပ္လိုက္သလို အထိတ္တလန္႔ေတာ့ ျဖစ္သြားတာေပါ့။
တဲ့မိန္းမနဲ႔က်ေနာ္နဲ႔ လမ္းခြဲခဲ့တာပဲ။ ဒီကိစၥဟာ ဆန္းတယ္ဆိုလည္းဟုတ္ပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ ေလာကမွာ ဒီလိုကိစၥေတြ အရင္ကလည္း အမ်ားႀကီးရွိခဲ့မယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ တကယ္တမ္းမၾကံဳဖူးေသးတဲ့လူတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ အရွိန္နဲ႔ေမာင္းလာတဲ့ကားတစ္စင္းကို ဘရိတ္ေဆာင့္အုပ္လိုက္သလို အထိတ္တလန္႔ေတာ့ ျဖစ္သြားတာေပါ့။
က်ေနာ္က သာမန္လူလတ္ပိုင္းေယာက္်ားတစ္ေယာက္ပါပဲ။ က်ေနာ့္အသက္၂၈ႏွစ္၊ ဘားေတြနဲ႔ တီးဝိုင္းပါတဲ့ကေဖးအခ်ိဳ႕မွာ သီခ်င္းလိုက္ဆိုတယ္။ က်ေနာ့္ကိုရွာေဖြလို႔ရတဲ့ေနရာတစ္ခုကေတာ့ ညဖက္ေနာက္က်တဲ့အထိဖြင့္တဲ့ The Forbiddenဆိုတဲ့ဘားပဲ။ အဲ့ဒီဘားမွာ တာဝန္အရ သီခ်င္းေတြဆိုၿပီးတိုင္း က်ေတာ္ အရက္ထိုင္ေသာက္ေလ့ရွိတယ္။ ညဖက္တိုက္တဲ့ေလညင္းရဲ႕ေအးျမမႈေအာက္မွာ ေလထဲဝဲေနတဲ့သစ္ရြက္ေႂကြေတြကိုၾကည့္ရတာ ကဗ်ာပဲ။ အဲ့ဒီဘားေလးရဲ႕ေရွ႕ ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ ျဖတ္သြားတဲ့လူေတြကိုၾကည့္ရတာ၊ လမ္းေဘးပလက္ေဖာင္းေတြေပၚထိုင္ရင္း လမ္းမီးတိုင္အဝါေရာင္ေတြကို ေမာ့ၾကည့္ရတာဟာ ကဗ်ာပါပဲ။ ကဗ်ာဆန္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ နည္းနည္းေလးမူးစျပဳလာတဲ့အခ်ိန္ဆို က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့အမ်ိဳးသမီးေလးဆီ ဖုန္းေခၚတာေပါ့။ ဒီအခ်ိန္ဟာ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့အသံၾကည္ၾကည္ေလးဆီ ခရီးထြက္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြပါပဲ။ က်ေနာ္ သူနဲ႔ ေန႔တိုင္းေတာ့မေတြ႕ရေပမယ့္ ဖုန္းထဲမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ႔အနားေလးကိုေရာက္ရတာဟာ ၾကည္ႏူးဖြယ္ကဗ်ာေလးထဲ ကိုယ္က ဇာတ္ေကာင္တစ္ေယာက္ျဖစ္သြားသလို ေက်နပ္ဖြယ္ေကာင္းပါတယ္။
က်ေနာ္ သူနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး အမ်ားႀကီးမသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သိတာေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ေႏြဟာ က်ေနာ့္ထက္ အသက္၅ႏွစ္ငယ္ေပမယ့္ က်ေနာ့္ကို ေတးေဝ.....လို႔ပဲ တုံးတိတိေခၚေလ့ရွိပါတယ္။ ေႏြ႕မွာ ဓားသြားလိုေျပာင္လက္ေနတဲ့မ်က္ဝန္းေတြရွိတယ္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီတိုမိုးျပာေရာင္နဲ႔ တီရွပ္ပြပြေလးေတြကိုပဲ အၿမဲလို ဝတ္ဆင္ေလ့ရွိၿပီး တိုက္ခါနီးမုန္တိုင္းလိုၿငိမ္သက္ေနတဲ့ အညိဳေရာင္ဆံပင္ရွည္ရွည္ေတြရွိတယ္။ က်ေနာ္ ဘားထဲမွာ သီခ်င္းဆိုေနတဲ့အခ်ိန္တခ်ိဳ႕မွာဆို ေႏြဟာ က်ေနာ္သီခ်င္းဆိုေနတာကိုေငးရင္း စီးကရက္ေတြေသာက္ရင္း သူ႔မ်က္ဝန္းေတြဟာ ဘယ္ကိုမွ မစီးဆင္းေတာ့မယ့္ ေရေသအိုင္လို။ ေတးေဝ.... ငါ့ကို ၾကည့္က်က္ခ်စ္ေနာ္လို႔လည္း တစ္ခါတစ္ခါ ေျပာတတ္ေသးတယ္။ က်ေနာ္က ေႏြ႕ကိုခ်စ္တာကို ဘယ္လိုထိန္းသိမ္းရပါ့မလဲ။ ေႏြ႕ဖက္က ေႏြရာသီဆန္ေနေသာ္လည္းေပါ့ေလ။ က်ေနာ့္မွာေတာ့ ေႏြ႕ကိုခ်စ္ရတဲ့ျမဴေတြဟာ က်ေနာ့္ဘဝေလးမွာ အုံ႕မိႈင္းလို႔ေနေပါ့။
ေႏြက က်ေနာ့္ကို မေမွ်ာ္လင့္ထားတဲ့အရာေတြလည္း ေပးတတ္ပါတယ္။ တစ္ရက္ က်ေနာ့္အိပ္ခန္းေလးမွာ က်ေနာ္ ေန႔ခင္းအခ်ိန္ထိ အိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ့တယ္။ အိပ္ေနရာကေန အတင္းလႈပ္ႏွိဳးခံရၿပီး က်ေနာ္ႏိုးလာေတာ့ က်ေနာ့္ကိုနွိဳးတာက ေႏြ။ " မႏၲေလးသားေလးကိုေတးေဝ စြဲမက္သြားေစမယ့္ နန္းႀကီးသုပ္ကို ေဟာ့ဒီက မမေႏြသုပ္ေကၽြးမယ္"တဲ့။ ၾကည့္ပါဦး ေျပာပုံက။ ေျပာင္စပ္စပ္မ်က္ႏွာနဲ႔ေႏြဟာ တစ္ခါမွမျမင္ဖူးတဲ့မ်က္ဝန္းၾကည္ၾကည္ေလးေတြနဲ႔ အရမ္းရယ္ရခဲ့တာ။ အဲ့ဒီေန႔ကေႏြဟာ က်ေနာ္နဲ႔ တစ္ရက္နီးပါး ေနသြားခဲ့တယ္။ ညဖက္ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ့္ကို " ကိိုကိုေနာ္....ကိုကိုေနာ္..... ဘားမွာ သီခ်င္းသြားမဆိုရဘူးေနာ္...."ဆိုၿပီး ကာတြန္းကားထဲက ေၾကာင္မေလးေလသံနဲ႔ လာစေနခဲ့ေသးတယ္။ က်ေနာ္အရက္ေသာက္ေတာ့လည္း က်ေနာ္ အရက္တစ္ခြက္ေမာ့တိုင္း အဲ....အဲ့ ဦးေတးေဝကေတာ့ ကစ္ၿပီဗ်ာ....ဆိုၿပီး က်ေနာ့္ကိုစရင္း ေနာက္ရင္း သူ ရယ္ေနခဲ့တယ္။ သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေႏြရာသီေတးသီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ပါပဲ။ ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ က်ေနာ္အိပ္ယာကႏိုးခ်ိန္မွာေတာ့ ေႏြဟာ ေႏြဆန္စြာပဲ က်ေနာ့္အနားမွာ မရွိေတာ့ပါဘူး။
က်ေနာ္သီခ်င္းဆိုတဲ့ ဘားနဲ႔ကေဖး စုစုေပါင္း ၈ခုရွိတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ ညဖက္ေတြမွာဆိုရၿပီး ညေနခင္းဖက္ဆိုရတဲ့ေနရာအခ်ိဳ႕လည္း ရွိတာေပါ့။ က်ေနာ္ဟာ အားလပ္ခ်ိန္မ်ားတဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး အားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေႏြ႕အေၾကာင္း သီခ်င္းအခ်ိဳ႕နဲ႔ ကဗ်ာအခ်ိဳ႕လည္း ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေႏြဟာ နာမည္ႀကီး ေဟာ္တယ္Groupႀကီးတစ္ခုမွာ ရာထူးႀကီးႀကီးအမ်ိဳးသမီးေလးျဖစ္ခဲ့ၿပီး သူ႔အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာရွိတဲ့ ေဟာ္တယ္တခ်ိဳ႕ရဲ႕ဘားေတြမွာ သီခ်င္းဆိုဖို႔ က်ေနာ့္ကို ဖိတ္ေခၚခဲ့တယ္။ က်ေနာ္က ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ျငင္းခဲ့မိၿပီး ျငင္းမိတာကို ေပ်ာ္ေနခဲ့တယ္။ အရွိန္အဝါႀကီးလြန္းတဲ့ေနရာေတြကို မႀကိဳက္တတ္တဲ့ က်ေနာ့္စိတ္ေၾကာင့္လည္း ျဖစ္မယ္။ ေႏြနဲ႔ေဝးရမယ့္အေၾကာင္းေတြကို ေႏြနဲ႔မေဝးေသးတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ့္ဖက္က ေလွ်ာ့တြက္ခဲ့မိတယ္ဆိုပါစို႔။
ညညဆို က်ေနာ္ေနာက္ဆုံး သီခ်င္းဆိုရတဲ့ေနရာက The Forbiddenဘားပါ။ က်ေနာ္ သီခ်င္းဆိုၿပီးတိုင္း အရက္ေသာက္ရင္း ေႏြ႕ဆီ ဖုန္းဆက္ေလ့ရွိတဲ့ေနရာေပါ့။
တစ္ရက္ အဲ့ဒီဘားမွာ သီခ်င္းဆိုရင္း သီခ်င္းေတာင္းခံရတယ္။ ေတာင္းဆိုတဲ့ သီခ်င္းေတြက တစ္ျပည္သူမေရႊထားနဲ႔ ပန္းေတြနဲ႔ေဝတဲ့။ က်ေနာ္ အံ့ၾသသြားၿပီး ဝိတ္တာေလးကို ဘယ္သူေတာင္းတာလဲလို႔ ေမးေတာ့ တီးဝိုင္းနဲ႔ခပ္လွမ္းလွမ္း ဆိုင္ရဲ႕ေထာင့္မွာထိုင္ေနတဲ့ ေႏြ႕ကို ျမင္ရတယ္။ သီခ်င္းေတာင္းတဲ့သူက ေႏြပဲ။ အဲ့ဒီညမွာ သူေရာက္လာမယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္မထားခဲ့ဘူး။ ေႏြက ဒီလိုပဲ ခ်ိန္းမထားရင္ ပိုၿပီးေရာက္လာတတ္တယ္။
တစ္ရက္ အဲ့ဒီဘားမွာ သီခ်င္းဆိုရင္း သီခ်င္းေတာင္းခံရတယ္။ ေတာင္းဆိုတဲ့ သီခ်င္းေတြက တစ္ျပည္သူမေရႊထားနဲ႔ ပန္းေတြနဲ႔ေဝတဲ့။ က်ေနာ္ အံ့ၾသသြားၿပီး ဝိတ္တာေလးကို ဘယ္သူေတာင္းတာလဲလို႔ ေမးေတာ့ တီးဝိုင္းနဲ႔ခပ္လွမ္းလွမ္း ဆိုင္ရဲ႕ေထာင့္မွာထိုင္ေနတဲ့ ေႏြ႕ကို ျမင္ရတယ္။ သီခ်င္းေတာင္းတဲ့သူက ေႏြပဲ။ အဲ့ဒီညမွာ သူေရာက္လာမယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္မထားခဲ့ဘူး။ ေႏြက ဒီလိုပဲ ခ်ိန္းမထားရင္ ပိုၿပီးေရာက္လာတတ္တယ္။
တီးဝိုင္းအဖြဲ႕သားေတြ ခဏေတာ့ အလုပ္ရႈပ္သြားၿပီး မိနစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာ သီခ်င္းသံ စတင္ပ်ံံ႕လြင့္လာေတာ့တယ္။
တစ္ျပည္သူ မေရႊထားေရ....
အေျခမတူ ဘဝအေနျခားေလ
အဆင့္အတန္းလည္းေဝးကြာေန
မျဖစ္မွန္းလည္း ေတြးပါသေလ
ဆင္ကန္းေတာတိုးျဖစ္မွာကို သိပါသေလ...
ဒါေပမယ့္ သံေယာဇဥ္ေတြ တြယ္တာရပါသည္ေကာေလ
မသင့္မွန္းလည္း သိပါသေလ
အခ်စ္လမ္းလည္းမရွိ ရွာေဖြ
အခ်စ္ကန္းပဲေျပာပါေစ
ထားေရ..... ထားေရ......
အေျခမတူ ဘဝအေနျခားေလ
အဆင့္အတန္းလည္းေဝးကြာေန
မျဖစ္မွန္းလည္း ေတြးပါသေလ
ဆင္ကန္းေတာတိုးျဖစ္မွာကို သိပါသေလ...
ဒါေပမယ့္ သံေယာဇဥ္ေတြ တြယ္တာရပါသည္ေကာေလ
မသင့္မွန္းလည္း သိပါသေလ
အခ်စ္လမ္းလည္းမရွိ ရွာေဖြ
အခ်စ္ကန္းပဲေျပာပါေစ
ထားေရ..... ထားေရ......
က်ေနာ္ ဒီသီခ်င္းကို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ဆိုျပႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ေႏြ ထင္ခဲ့ပုံမရဘူး။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေႏြ႕ကိုေငးရင္း မထင္မွတ္ပဲဆိုရတဲ့သီခ်င္းေလးထဲ ကိုယ္တိုင္နစ္ေမ်ာသြားမိေတာ့တယ္။ ဒီသီခ်င္းဟာ က်ေနာ့္ဘဝမွာ အႀကိဳက္ဆုံးသီခ်င္းျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း ပလက္ေဖာင္းေတြေပၚနဲ႔ လမ္းမီးေရာင္ေတြရဲ႕ေအာက္ ေႏြ႕လက္ကိုတြဲၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ေျပာျပခ်င္ပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ေႏြဟာ က်ေနာ္ တျပည္သူမေရႊထားသီခ်င္းေလး ဆိုလို႔မၿပီးေသးခင္မွာကို ထျပန္သြားခဲ့ပါတယ္။
က်ေနာ္ ေႏြနဲ႔ပတ္သတ္ရင္ စိတ္ညစ္ရတာေတြ ရွိပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ နားမလည္ႏိုင္တာေပါ့။ ေႏြက်ေနာ့္အေပၚ ဒီလိုလုပ္တာေတြ မ်ားေနၿပီ။ သူ လာခ်င္တဲ့အခ်ိန္ ေရာက္လာမယ္။ အေၾကာင္းသိေနတဲ့တိုင္ေအာင္ေတာင္ အံ့ၾသရတဲ့ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ ထျပန္သြားမယ္။ အခုလည္း ဒီသီခ်င္းေလးမဆုံးခင္မွာေတာ့ ထျပန္မသြားသင့္ဘူးေလ။ က်ေနာ္ ေနာက္ထပ္သီခ်င္းေတြ ဆက္မဆိုေတာ့ပဲ စီးကရက္တစ္လိပ္ကို မီးညွိၿပီး ဘားရဲ႕ေရွ႕ကို ထြက္လာမိတယ္။ အဲ့ဒါဟာ က်ေနာ့္ရဲ႕ မဟာအမွားပဲျဖစ္သြားလားမသိ။ ေႏြဟာ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ပါးကို ျဖတ္ခနဲနမ္းလိုက္ၿပီး " ျပန္ေတာ့ေနာ္...."လို႔ေျပာလိုက္တာကို ေတြ႕ရတယ္။ အနည္းငယ္မူးေနဟန္ရွိတဲ့ အဲ့ဒီလူဟာ သူ႔ကားကိုမွီရင္းရပ္ေနၿပီး၊ ေႏြကေတာ့ က်ေနာ့ကို ေက်ာေပးထားတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေႏြ႕ရဲ႕ေနာက္ ၃ေပေလာက္အကြာမွာ ရွိေနခဲ့တာေပါ့။ အဲ့ဒီအသက္၄၀ေလာက္လူဟာ ႐ုပ္ရည္ခပ္သန္႔သန္႔နဲ႔ ေႏြ႕ပုခုံးကိုကိုင္ထားတဲ့လက္ေကာက္ဝတ္မွာ သံဆူးႀကိဳးပုံ တတ္တူးနဲ႔ တစ္ခါေတြ႕ဖူးရင္ မွတ္မိေနေလာက္မယ့္႐ုပ္မ်ိဳးပဲ။ ပုံမွန္ဆို က်ေနာ္ ေဒါသတႀကီး ေပါက္ကြဲသြားရမွာျဖစ္ေပမယ့္ တကယ္တမ္းမွာ ဝမ္းနည္းရွက္ရြံ႕သြားတဲ့စိတ္နဲ႔ ဘားထဲကို ျပန္ဝင္လာမိတယ္။ ဒီေန႔မွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ဗ်ာ ေႏြက အညိဳေရာင္ရွပ္အက်ႌအကြက္ေလးဝတ္ထားၿပီး က်ေနာ္ကလည္း ေႏြဝယ္ေပးထားတဲ့ ဆင္တူရွပ္အက်ႌအညိဳေရာင္အကြက္ေလး ဝတ္ထားတာ။
က်ေနာ္ တီးဝိုင္းကသူငယ္ခ်င္းေတြကို " ငါ...ျပန္ၿပီ "လို႔ေျပာေတာ့ သူတို႔လည္း က်ေနာ္ မ်က္ႏွာေတြအရမ္းပ်က္ေနတာကို သတိထားမိၾကပါတယ္။ ေဘ့စ္ဂစ္တာသမား ကိုေက်ာ္ထက္က " ညီေလး.... အေျခေနေကာင္းလား"လို႔ လွမ္းစတယ္။ တမင္စတာပါ က်ေနာ္ အေျခေနမေကာင္းမွန္း သူ ရိပ္မိတာေပါ့။ ကိုေက်ာ္ထက္က သီခ်င္းကို သူပဲဆိုလိုက္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း၊ ေစာေစာကကိစၥ သူျမင္တယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာၿပီး စိတ္လိုက္မာန္ပါ ဘာမွမလုပ္ဖို႔ ဆုံးမတယ္။ Taxiတစ္စီးကိုတားစီးရင္း က်ေနာ္ တစ္လမ္းလုံးေဒါသထြက္လာတယ္။ တကယ္ဆို ခုနက သူ႔ပုခုံးကို ေဆာင့္ဆြဲၿပီး မင္း...ဘာလုပ္ေနတာလဲလို႔ ေမးပစ္လိုက္ရမွာ။ အဲ့ဒီလူမ်က္လုံးေတြကိုစိုက္ၾကည့္ရင္း ခဗ်ားက.... ဘာေကာင္လဲလို႔ ေမးပစ္လိုက္ရမွာ။ တကယ္တမ္းမွာ က်ေနာ္ဟာ အေျခေနအမွန္ကို ရင္မဆိုင္ရဲပဲ သူရဲေဘာေၾကာင္ခဲ့မိတယ္။ အထိတ္တလန္႔နဲ႔ ထြက္ေျပးခဲ့မိတယ္။ shit....ပဲ ေစာက္ေရးမပါဘူး။ က်ေနာ္ အဲ့ေလာက္ထိ ထိခိုက္လြယ္မွန္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေတာင္ အခုမွသိတယ္။
က်ေနာ္ေနတဲ့အခန္းဆီျပန္ေရာက္ေတာ့ ေသာ့ဖြင့္ၿပီး အခန္းထဲဝင္လိုက္တာနဲ႔ ရလိုက္တာက ေဆးလိပ္နံ႔ပဲ။ အခန္းက မဲေမွာင္ေနတယ္။ မီးဖြင့္လိုက္ေတာ့ အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာ ထိုင္ေနတာက ေႏြ။ ေႏြက က်ေနာ့္ကိုျမင္တာနဲ႔ ထလာၿပီး အတင္းဖက္ထားတယ္။ " ငါ...ေတာင္းပန္ပါတယ္ ေတးေဝရယ္"တဲ့။ ဂစ္တာကို ခ်ရင္း " ငါ...ဘယ္တုန္းက စိတ္ဆိုးဖူးလို႔လဲလို႔..." က်ေနာ္က စိတ္ဆိုးေနတဲ့အသံမာမာႀကီးနဲ႔ေျပာေတာ့ " ေႏြ႕ကို....မဆူပါနဲ႔"တဲ့။ အသံတိုးတိုးအက္အက္ေလးနဲ႔ ျပန္ေျပာတယ္။ ဒီကေလးမ ငိုေတာ့မယ္။ " မွားသြားပါတယ္.... လိုလည္းလိုအပ္လို႔ပါ" ဆိုတဲ့စကားကို ၁၈ခါတိတိ က်ေနာ့္ပုခုံးကိုကိုက္ရင္းေျပာတယ္။ က်ေနာ့္ေက်ာကို ထုရင္းေျပာတယ္။ " ခြင့္လႊတ္ပါတယ္... မဟုတ္ရင္ နင္ထုတာနဲ႔ ငါေသေတာ့မယ္"လို႔ ေျပာမွ သူ က်ေနာ့္ကို လႊတ္တယ္။ ေႏြဟာ စသလိုေနာက္သလိုနဲ႔ အတည္ရက္စက္တတ္ၿပီး က်ေနာ္ကေတာ့ သူရက္စက္သမွ်ကို တကယ္ရလာမယ့္ဒဏ္ရာအတိမ္အနက္အေၾကာင္း မေတြးမိပဲ ေခါင္းငုံ႔ခံခဲ့မိခဲ့တာပဲျဖစ္မွာ။
ဒါဟာ က်ေနာ္ခ်စ္ခဲ့ဖူးတဲ့မိန္းမတစ္ေယာက္နဲ႔ အတူရွိခဲ့ဖူးတဲ့အခ်ိန္ေတြအေၾကာင္း က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ ေျပာျပတာပါပဲ။ ေႏြနဲ႔က်ေနာ္ဟာ ရည္းစားသက္တမ္း ၁နီးပါး ၾကာခဲ့ပါတယ္။ တိတိက်က်ေျပာရရင္ ၁ႏွစ္ျပည့္ဖို႔ ၁၄ရက္ပဲ လိုေတာ့တာေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ဟာ ေတာင္ေပၚၿမိဳ႕ေလးနဲ႔ ပင္လယ္ကမ္းေျခဆီ အေပ်ာ္ခရိီး ၂ခုတိတိ အတူထြက္ဖူးပါတယ္။ သူ႔ေမြးေန႔ေရာ က်ေနာ့္ေမြးေန႔ေရာ ၾကံဳခဲ့ဖူးၿပီး က်ေနာ့္အိပ္ခန္းေလးမွာ အတူရွိခဲ့တဲ့ညေပါင္းလည္း မနည္းပါဘူူး။ ရည္းစားသက္တမ္း၁ႏွစ္ျပည့္ရင္ လက္ထပ္ၾကမယ္ဆိုၿပီးလုပ္ထားတဲ့ ဆင္တူလက္စြပ္ေလးလည္း ရွိပါတယ္။ သိပ္ရက္စက္တဲ့အမွန္တရားကေတာ့ သူနဲ႔က်ေနာ္ လက္ထပ္ၾကမယ္လို႔ေျပာထားတဲ့ရက္မေရာက္မီ ၁၄ရက္အလိုမွာ သူ တျခားေယာက္်ားတစ္ေယာက္နဲ႔ လက္ထပ္သြားတာပါပဲ။
သူလက္ထပ္သြားတဲ့ေယာက္်ားဟာ လက္ေကာက္ဝတ္မွာ သံစူးႀကိဳးပုံတတ္တူးနဲ႔ က်ေနာ္ မွတ္မိေနတဲ့အမ်ိဳးသားျဖစ္ပါတယ္။ သူ " မွားသြားပါတယ္... လိုလည္း လိုအပ္လို႔ပါ" ဆိုတဲ့ က်ေနာ့္ကို ႏွစ္သိမ့္ခဲ့တဲ့စကားနဲ႔အတူ The Forbiddenဘားေရွ႕မွာ နမ္းခဲ့တဲ့လူလည္းျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ေတာ့ ကိုေက်ာ္ထက္နဲ႔ေတြ႕ရင္ က်ေနာ္ အေျခေနမကာင္းတဲ့အေၾကာင္းေတြပဲ ေျပာရေတာ့မယ္ထင္ပါရဲ႕။ ေႏြက က်ေနာ့္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ျပင္ဆင္ခ်ိန္မေပးခဲ့ဘူး။ သူလက္ထပ္လိုက္တာေတာင္မွ သူလက္ထပ္ၿပီးေနာက္ေန႔မွ က်ေနာ္သိရတယ္။ ႐ူးသြပ္ဖြယ္ေန႔ရက္မ်ားပါပဲ။
ေႏြကက်ေနာ့္ကို မိတ္ေဆြေတြလိုပဲေနၾကရေအာင္လို႔ေျပာေတာ့ " နင္ ငါ့ေရွ႕ဘယ္ေတာ့မွ ေပၚမလာနဲ႔ေတာ့"လို႔ က်ေနာ္ေျပာခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ က်ေနာ္ စိတ္ဆိုးလို႔ေျပာတဲ့စကားပါ။ အမွန္မဟုတ္ပါဘူး။ အလိမ္အညာစကားပါ။ ေႏြက " အင္း.... ဘယ္ေတာ့မွမေတြ႕ေစရဘူး"လို႔ ေျပာသြားတယ္။ အဲ့ဒါကေတာ့ ေႏြ အတည္ေျပာသြားတာပါ။ က်ေနာ္က ေပ့ါဆတယ္။ မသြားပါနဲ႔ေႏြရယ္.....လို႔ တစ္ခြန္းေတာင္ မတားမိခဲ့ဘူး။ တကယ္တမ္း က်ေနာ္ေႏြ႕ကို အစြမ္းကုန္ဆြဲထားခ်င္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ေလ လူေတြဟာ ေရစက္မပါရင္ လြဲၾကရတာပါပဲ။ ကိုေဇာက္ထိုးရဲ႕ကဗ်ာေလးလို " မေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့စကားေတြထဲမွာ ကိုယ့္ကို ေတြ႕ေအာင္ရွာပါ "ေပါ့။ မေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့စကားေတြထဲမွာ ကိုယ့္ကိုေတြ႕ေအာင္ရွာပါေပါ့ ေႏြရယ္။
သူ က်ေနာ့္ကိုထားသြားၿပီး က်ေနာ္ သစ္ရြက္ေႂကြေတြလို ေပေတလြင့္ေမ်ာေနတဲ့ေန႔
က္ေတြမွာ သိခဲ့ရတာတခ်ိဳ႕ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြကေတာ့ အဲဒီလက္ေကာက္ဝတ္မွာ သံဆူးႀကိဳးပုံတတ္တူးနဲ႔လူဟာ က်ေနာ့္ထက္အရင္ သူနဲ႔ပတ္သက္ေနတဲ့ သူ႔အရင္လူျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလူဟာ ေႏြနဲ႔က်ေနာ့္အေၾကာင္းကို အကုန္သိၿပီး ခြင့္လႊတ္ေပးခဲ့တဲ့လူတဲ့။ သူ႔ကမ႓ာမွာ သူကလည္း လူစြမ္းေကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ဟာ ကိုယ့္ကမ႓ာေလးနဲ႔ကိုယ္ ကိုယ့္အမွန္တရားနဲ႔ကိုယ္ ေနထိုင္ခဲ့ၿပီး သူမ်ားကမ႓ာမွာ က်ေနာ္က ဗီလိန္ျဖစ္ေနမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ အဲ့ဒီလူဟာ ေႏြ႕ရဲ႕ျဖစ္တည္မႈတိုင္းမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ခဲ့ၿပီး က်ေနာ္ အအံ့ၾသဆုံးကေတာ့ အဲ့ဒီလူဟာ ဆုံးသြားတဲ့ေႏြ႕ေမေမရဲ႕ ဒုတိယေယာက္်ားလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာပါပဲ။ ေနာက္ၿပီး ေႏြ႕ဘဝမွာ ပထမဆုံးထိေတြ႕ဖူးတဲ့အမ်ိဳးသားလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ ဒီလိုဆက္ဆံေရးမ်ိဳးရွိေနတာလည္း ႏွစ္ေတြ ၾကာၿပီတဲ့။ က်ေနာ္ မူးေမ့လဲမတတ္သိခဲ့ရတဲ့ ရက္စက္လွစြာေသာဟာသေတြေပါ့။ ေႏြေျပာဖူးတဲ့ " မွားသြားပါတယ္... လိုလည္းလိုအပ္လို႔ပါ"ဆိုတဲ့စကားကို က်ေနာ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္စဥ္းစားေနမိတယ္။ ဒီစကားက ဘာကိုရည္ရြယ္တာလဲ။ က်ေနာ္ အခုထိ နားမလည္ေသးပါဘူး။ ဒီကိစၥဟာ ဆန္းတယ္ဆိုလည္းဟုတ္ပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ ေလာကမွာ ဒီလိုကိစၥေတြ အရင္ကလည္း အမ်ားႀကီးရွိခဲ့မယ္ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ဆိုခဲ့ဖူးတဲ့သီခ်င္းေလးလို ေႏြဟာ တျပည္သူ မေရႊထားပါပဲ။ ေႏြနဲ႔က်ေနာ္ဟာ ရွင္သန္ခဲ့ရတဲ့ကမ႓ာျခင္း မတူခဲ့။
က္ေတြမွာ သိခဲ့ရတာတခ်ိဳ႕ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြကေတာ့ အဲဒီလက္ေကာက္ဝတ္မွာ သံဆူးႀကိဳးပုံတတ္တူးနဲ႔လူဟာ က်ေနာ့္ထက္အရင္ သူနဲ႔ပတ္သက္ေနတဲ့ သူ႔အရင္လူျဖစ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီလူဟာ ေႏြနဲ႔က်ေနာ့္အေၾကာင္းကို အကုန္သိၿပီး ခြင့္လႊတ္ေပးခဲ့တဲ့လူတဲ့။ သူ႔ကမ႓ာမွာ သူကလည္း လူစြမ္းေကာင္းျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ဟာ ကိုယ့္ကမ႓ာေလးနဲ႔ကိုယ္ ကိုယ့္အမွန္တရားနဲ႔ကိုယ္ ေနထိုင္ခဲ့ၿပီး သူမ်ားကမ႓ာမွာ က်ေနာ္က ဗီလိန္ျဖစ္ေနမွန္း မသိခဲ့ပါဘူး။ အဲ့ဒီလူဟာ ေႏြ႕ရဲ႕ျဖစ္တည္မႈတိုင္းမွာ ပါဝင္ပတ္သက္ခဲ့ၿပီး က်ေနာ္ အအံ့ၾသဆုံးကေတာ့ အဲ့ဒီလူဟာ ဆုံးသြားတဲ့ေႏြ႕ေမေမရဲ႕ ဒုတိယေယာက္်ားလည္း ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာပါပဲ။ ေနာက္ၿပီး ေႏြ႕ဘဝမွာ ပထမဆုံးထိေတြ႕ဖူးတဲ့အမ်ိဳးသားလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ ဒီလိုဆက္ဆံေရးမ်ိဳးရွိေနတာလည္း ႏွစ္ေတြ ၾကာၿပီတဲ့။ က်ေနာ္ မူးေမ့လဲမတတ္သိခဲ့ရတဲ့ ရက္စက္လွစြာေသာဟာသေတြေပါ့။ ေႏြေျပာဖူးတဲ့ " မွားသြားပါတယ္... လိုလည္းလိုအပ္လို႔ပါ"ဆိုတဲ့စကားကို က်ေနာ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္စဥ္းစားေနမိတယ္။ ဒီစကားက ဘာကိုရည္ရြယ္တာလဲ။ က်ေနာ္ အခုထိ နားမလည္ေသးပါဘူး။ ဒီကိစၥဟာ ဆန္းတယ္ဆိုလည္းဟုတ္ပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ ေလာကမွာ ဒီလိုကိစၥေတြ အရင္ကလည္း အမ်ားႀကီးရွိခဲ့မယ္ထင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ဆိုခဲ့ဖူးတဲ့သီခ်င္းေလးလို ေႏြဟာ တျပည္သူ မေရႊထားပါပဲ။ ေႏြနဲ႔က်ေနာ္ဟာ ရွင္သန္ခဲ့ရတဲ့ကမ႓ာျခင္း မတူခဲ့။
ေျပာရရင္ လက္ထပ္ဖို႔၁၄ရက္အလိုမွာ က်ေနာ္ခ်စ္ခဲ့တဲ့မိန္းမနဲ႔က်ေနာ္နဲ႔ လမ္းခြဲခဲ့တဲ့အေၾကာင္းပါပဲ။ သူက က်ေနာ့္ကို " ေတးေဝ နင္ငါ့ကို ၾကည့္က်က္ခ်စ္ဟာ "လို႔ ေျပာခဲ့ေပမယ့္ က်ေနာ္ကေတာ့ သူ႔ကို ၾကည့္က်က္မခ်စ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ က်ေနာ့္ရာသီဥတုမွာ ေႏြ႕ကိုခ်စ္တဲ့ျမဴေတြ အၿမဲ အုံ႔ဆိုင္းေနခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး သူဟာ ေနာက္၁၄ရက္ေနရင္ က်ေနာ္တို႔လက္ထပ္ၾကမယ္လို႔ ကတိထားခဲ့ၾကတဲ့အမ်ိဳးသမီးမဟုတ္လား။ က်ေနာ္ေတာ့ တခ်ိဳ႕လြဲေခ်ာ္ျခင္းေတြအေပၚ နားမလည္ခဲ့ပါဘူး။ နားမလည္ႏိုင္ျခင္းဟာလည္း တစ္ခါတရံမွာ လူကို ေသေစႏိုင္ပါတယ္။ ေႏြဟာ သိပ္ရက္စက္တတ္ေသာ ဓားသြားလိုေျပာင္လက္ေနတဲ့မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔။
စစ္ၿငိမ္း ( ၁၅ ၄ ၂၀၁၈ )
ေတးေဝဆိုတာ ဆရာတာရာမင္းေဝရဲ႕ဇာတ္ေကာင္နာမည္ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္က အဲ့ဒီေတးေဝရဲ႕ parallel universeထဲက အျခားေသာ ေတးေဝရဲ႕ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္အျဖစ္ ေရးဖြဲ႕ခဲ့ပါေၾကာင္း။
Original Post - https://www.facebook.com/nyinyinaing11111/posts/10210883949244887
Original Post - https://www.facebook.com/nyinyinaing11111/posts/10210883949244887
